[Intro]
Werflicht na de Oorlog
brandt geel op natte grond
mannen zwijgen met hun handen
en bouwen wat verwond

[Verse]
Mijn vader was nog niet geboren
maar zijn vader stond hier wel
met as in de voegen van de stad
en roet diep in zijn vel
De werf rook naar ijzer en koffie
naar regen, zweet en brood
een schip werd langzaam wakker
uit de schaduw van de dood

[Pre-Chorus]
De Schelde droeg gebroken balken
maar ook dromen naar de zee
en wie niets had dan zijn armen
tilde morgen met zich mee

[Chorus]
Werflicht na de Oorlog
schijn op namen zonder graf
op de mannen langs de kade
die de stad haar hart terug gaf
Werflicht na de Oorlog
hou de nacht nog even klein
want uit staal, littekens en stilte
kon weer leven zijn

[Verse]
Ik hoor de hamers in de regen
alsof de tijd opnieuw begint
elk geluid een harde belofte
voor een nog ongeboren kind
Er waren cafés met houten stoelen
en jenever tegen kou
mijn grootvader zei weinig
maar hij kwam elke avond thuis bij jou

[Pre-Chorus]
Niet elke held staat op een plein
niet elke wond wordt ooit gelezen
soms is opstaan voor de shift
de moedigste manier van wezen

[Chorus]
Werflicht na de Oorlog
schijn op namen zonder graf
op de mannen langs de kade
die de stad haar hart terug gaf
Werflicht na de Oorlog
hou de nacht nog even klein
want uit staal, littekens en stilte
kon weer leven zijn

[Instrumental]
Harmonium als oude adem
snare als hamer op metaal
gitaar groeit langzaam open
bas draagt alles laag en kaal

[Bridge]
Ik sta waar zij gestaan hebben
met mijn badge en digitale klok
maar onder mijn moderne schoenen
voel ik hun stappen in het dok

[Breakdown]
Licht op staal
rook in long
pijn werd werk
werk werd song

[Build-up]
En als de ochtend over kranen
als een matte vlag verschijnt
weet ik dat wat werd gebroken
niet altijd voorgoed verdwijnt

[Chorus]
Werflicht na de Oorlog
schijn op namen zonder graf
op de mannen langs de kade
die de stad haar hart terug gaf
Werflicht na de Oorlog
hou de nacht nog even klein
want uit staal, littekens en stilte
kon weer leven zijn

[Chorus]
Werflicht na de Oorlog
brand in mij als oud bewijs
dat een mens na veel verliezen
toch nog iets opbouwt uit grijs
Werflicht na de Oorlog
laat mijn vaders stem verstaan
ik ben zoon van wie bleef werken
toen de wereld stuk bleef staan

[Outro]
Werflicht na de Oorlog
dooft niet in de regen
het glanst op elke natte steen
waar wij nog verderwegen